SARI-SARING SINENG PINOY

Isinalaysay ng Puri (Magic Films, 1984) ang karanasan ng isang dalagang nababalutan ng misteryo ang katauhan. Namamasukan sa isang pribadong resort si Ligaya / Clara (Stella Strada) at dahil sa angking kagandahan ay madali nitong naakit si John White (Leonard Urso), isang dayuhang nagbabakasyon sa pulo. Dahil sa hindi matiis ang labis na paghihigpit ni Tani (Tani Cinco) ay napagdesisyunan ni Ligaya na tumakas sa resort at magtago sa malayong bahagi ng pulo. Dito nagsimulang mahulog ang loob ng dalawa sa isa't-isa. Di naglaon ay pinaslang sina John at Tani, mga lalaking naugnay kay Ligaya na siyang nagtulak sa isang imbestigador (Dennis Roldan) upang siyasatin ang naganap na mga krimen. Sa patuloy nitong paghahanap sa salarin ay natagpuan nito at nakilala si Puri (Stella Strada). Mapusok ang dalaga at mabilis silang nagkaibigan. Samantala, madalas sundan sina Puri ni Jose (Joey Hipolito), isang dating mangingibig. Dala ng labis na pangamba ay hinikayat ni Puri na iuwi siya sa antigong bahay na pinaghaharian ni Don Fernando (Jaime Fabregas) at sa kanyang pagbabalik ay muli nitong hinarap ang multo ng nakaraan. Pinagpaparausan ng amain ang murang katawan ni Clara, ang kanyang kapatid at dahil sa hindi masikmura ang nakakririmarim na ipinagagawa ng matanda ay unti-unting tinakasan ng katinuan si Clara hanggang sa tuluyan itong mabaliw. Nais ng katiwalang si Sima (Lorli Villanueva) na ipagpatuloy ni Puri ang gawain ni Clara upang muling sumigla ang nanghihinang Don. Nasaksihan ni Puri ang nakakahahabag na kalagayan ng kapatid kaya't higit na nag-igting ang pagnanasa nitong takasan ang impiyernong kanyang kinasasadlakan.

Binatikos at binuwag ng Puri ang institusyon ng pamilya lalo pa't tila nalilito ang mga manlilikha nito sa prinsipyong kanilang pinanghahawakan. Hindi gaanong nagalugad ng pelikula ang inilatag nitong teksto. Iniwan nitong nakatiwangwang sa halip na hayaang makapagdayalogo sa buhay ng mga pangunahing tauhan, sapat nang ipasubo ang bida sa mga kung anu-anong sitwasyong nangangailangan ng paghuhubad. Halos hindi rin naisalba ng nakakapagod na pagganap ni Stella Strada ang pelikula. Kahit wala na halos pumatak na luha sa kanyang mga mata, hindi pa rin makaramdam ng simpatiya ang manonood sa kanya. Karton ang kanyang karakter. Hindi pa nga maituturing na paghamon sa kakayahan nito bilang aktres ang papel na ginampanan, halos wala itong ipinagkaiba sa pagganap niya sa mga pelikulang ginawa sa bakuran ng Seiko Films. Patuloy na pinagsamatalahan ng kamera ni Elwood Perez ang kahubdan ni Stella, lalo na 'yung walang saysay na pagpapakita ng kanyang suso at ang walang kawawaang pag-focus sa katawan nito. Naging mabigat din ang kamay ng direktor sa pagpapakita ng mga simbulo ng pelikula dahil lumalabas itong nagpapansin sa halip na masinop na naihabi sa kanyang negatibo. Sa panahong napakahalaga ng midyum ng pelikula upang hindi lamang ipakita ang nangyayari sa buhay kundi ang magbukas ng posibilidad na baguhin ito. Nakakabulag ang mga pelikulang tulad ng Puri na hindi nagpapahintulot ng eksternal na pagbasa at pagpapalaya sa teksto maliban sa kung anong saysay ang nakapaloob sa pakikipagtalik ni Puri sa pulo at baybayin nito.

Direksiyon: Elwood Perez
Dulang Pampelikula: Iskho Lopez
Sinematograpiya: Generoso Buenaseda
Musika: Lutgardo Labad
Editing: Rogelio Salvador
Disenyo: Frank Rivera
Produksiyon: Magic Films