SARI-SARING SINENG PINOY

Bihira ang mga pelikulang tutugis sa kaisipan ng mga manonood. Masasabing isa ang Soltero (Experimental Cinema Of The Philippines, 1984) sa mga sineng intelektuwal na nagbigay buhay sa mga tauhang pinagdaraanan din ang mga karanasan nating nanonood ng pelikulang Pilipino. Tinalakay dito ang buhay ni Crispin Rodriguez (Jay Ilagan), isang Assistant Bank Manager at ang kanyang pagharap sa pang araw-araw na suliranin at pakikibaka sa patuloy na pag-unlad ng kapaligirang kanyang ginagalawan. Mula sa isang konserbatibong pamilya si Crispin. Guro ang kanyang ina (Irma Potenciano) samantalang ang panaganay nitong kapatid na si Joey (Cris Vertido) ay naninirahan sa Canada. Ang kanyang kapatid na babaeng si Nene (Baby Delgado) at ang may kapansanang anak na si Bimbo (Alvin Enriquez) ay kasamang naninirahan ng kanilang ina sa kinalakihang tahanan. Malaking bahagi ng buhay ni Crispin ang kanyang barkadang sina Bong (Terri Legarda), ang sekretarya ng Pangulo sa bangkong kanilang pinapasukan, si Teddy (Dick Israel) at Edwin (Bing Davao) , isang arkitekto. Madalas silang lumalabas at nanonood ng mga pagtatanghal sa entablado o di kaya'y ng mga pelikula sa Manila Film Center. Hindi makawala si Crispin sa pag-ibig nito kay Christina (Rio Locsin), ang dating kasintahang umiwan sa kanya. Madalas pa rin niya itong binibisita sa tinitigilang apartment. Buong akala ni Crispin ay mapapasakamay niya ang inaasam na promosyon sa opisina bilang Bank Manager ngunit napagdesisyunang ibigay ito ng pamunuan kay RJ Juan (Chanda Romero), anak ng kaibigang Ministro sa Gobyernong nag-aral sa Amerika. Mag-isang inalagaan ni Crispin ang ina nang magkasakit hanggang sa bawian ito ng buhay. Sumailalim sa isang malalim na depresyon si Crispin at isa si RJ sa nagbigay ng panibagong pag-asa sa kanya. Unti-unting nahulog ang loob ng binata sa dalaga. Nang minsang ipagtapat ni Crispin ang kanyang damdamin ay ipinamukha ni RJ ang tunay nitong pagkatao. Muling nabigo ang binata sa pag-ibig. Isang gabi ay naisipan ni Crispin na tapusin ang lahat ng kanyang paghihirap, ngunit nabigo ang kayang pagtatangka sa dahilang natakot din ang binata sa maaring kahinatnan ng binabalak. Sa huli ay natanggap din ni Crispin na tuloy pa rin ang pagtakbo ng buhay kahit siya ay nag-iisa.

Ayon sa pagkakaganap ay isinabalikat ni Jay Ilagan sa Soltero ang buong bigat ng pasaning nakapaloob sa pelikula nang hindi nagpapahiwatig ng kabagutan, kundi ng isang kahirapan lamang sa uri ng pagganap na kumikilos, nag-iisip at malalim na umuunawa sa karanasan at nagnanais na hindi lamang basta ilipat ang dalahin kundi ibahagi ito bilang aspeto ng kolektibong kamalayan. Tunay namang nakaantig ang magiting at matatag na pagganap ni Chanda Romero bilang RJ at makabagbag kaluluwa naman ang paglalantad ni Rio Locsin sa papel ni Christina. Mapangumbinsi rin ang suportang ipinamalas nina Terri Legarda, Dick Israel, Bing Davao at Irma Potenciano. Kapuri-puri at katangi-tangi ang aspeto ng paglikha sa Soltero. Mula sa galaw ng mga biswal at paggamit ng tunog ay naisalarawan ang nagbabagong kultura ng mga tauhan. Mahalaga ang pahayag ng pelikula ukol sa tema ng pag-iisa. Nagawa ng Soltero na lambungan ng misteryo ang daloy na mga pangyayari sa buhay ng mga tauhan. Epektibo ang isinagawa ng direktor na si Pio de Castro III sa pagpupunla ng mga pahiwatig tungo sa pagsisiwalat ng katotohanan. Habang nagiging kumplikado ang mga suliraning inihain sa pelikula ay nahawakan nito ang pananabik ng manonood hanggang sa maipamalay sa wakas ng istorya ang tunay na patutunguhan ni Crispin bilang pangunahing tauhan ng kasaysayan.

Direksiyon: Pio de Castro III

Dulang Pampelikula: Bienvenido M. Noriega, Jr.

Sinematograpiya: Clodualdo Austria

Musika: Sonny Angeles

Editing: Edgardo Jarlego

Disenyong Pamproduksiyon: Cesar R. Jose

Prodyuser: Experimental Cinema Of The Philippines